Vlaanderen bevindt zich in een periode van ingrijpende ruimtelijke transitie: we willen slimmer bouwen, duurzamer omgaan met ruimte en mobiliteit, en onze regio voorbereiden op klimaatverandering. Deze ambities zijn onder meer verankerd in de Conceptnota beleidsplan Ruimte Vlaanderen 2025. Het gaat om noodzakelijke aanpassingen om toekomstige generaties toegang te blijven geven tot een kwalitatieve leefomgeving. Transities brengen echter herverdelende effecten met zich mee: baten en lasten worden ruimtelijk niet gelijk gespreid. Ze leiden tot ruimtelijke keuzes waarbij bepaalde groepen sneller voordelen ervaren, terwijl anderen vooral kosten of beperkingen ondervinden. Voor een legitiem en uitvoerbaar ruimtelijk beleid is het daarom essentieel om te begrijpen wie wat draagt, waar de (maatschappelijke) kosten en baten zich concentreren en onder welke condities burgers kunnen meebewegen.
Een studie verkent hoe omgevingsbeleid - en in het bijzonder het Vlaamse ruimtelijke beleid - rechtvaardigheid expliciet als toetssteen kan gebruiken. Het rapport ontwikkelt hiervoor een denkkader en een praktische toets die beleidsmakers ondersteunt in het herkennen, beoordelen en bijsturen van ruimtelijke ongelijkheden.
